01

As ideas precipítanse como as últimas gotas do aceite morno que me gustaría derramar sobre o teu corpo.
A modo, gozando da plenitude que supón crearse a si mesmo. a si mesmas.
gañando peso e xogando coa gravidade. universal, incuestionable.
irrisoria ante os teus peitos.
Nacen sen o caos de antonte. cando rebulían co impulso dunhas rítmicas convulsións que eu mesmo provocaba.
Nacen na lucidez das candeas, coa súa febleza, máis coa forza dos primeiros bicos após de estar dous anos no deserto.
Nacen coa idea de medrar, e expandirse lentamente. de xogar a ser sans emperadores pasados ante o mapa dunha europa incompleta.
Nacen do enorme placer que supón acariñar o teu sexo.
Nacen de min.
Nacen da miña forza.
Nacen afastadas dos protóns liberados polas bombas e das endorfinas antificiais dos placebos farmaceúticos.
Nacen do que supón sorrir e non sentir que se deforma o rostro.

atentamente, palauparaupoulos.